Miasto Dźwięków

23.06.2018: pakiet nagrań ze ślubu kościelnego oraz wesela mojej siostry (Siosio). Ślub i wesele dwujęzyczne (polsko-angielskie). Groom mojej siostry jest Irlandczykiem. Sam ślub kościelny odbył się w naszym rodzinnym mieście w Jeleniej Górze-Sobieszów (Kościół p.w. Najświętszego Serca Jezusowego) a wesele w Pałacu Wojanów w Wojanowie koło Jeleniej Góry. Pięć pierwszych nagrań wykonałam w kościele. Są to: intro ślubne, czyli wprowadzenie pary młodej do kościoła, homilia, przysięga małżeńska, odśpiew Ave Maria w trakcie komunii oraz ostateczne błogosławieństwo. Cztery kolejne nagrania to fragmentaryczna dokumentacja wesela: oczekiwanie na młodą parę, powitanie chlebem i solą, krótka przemowa pana młodego oraz długa jego irlandzkiego świadka.

09.12.2010: około 11.50. Collegium Minus UAM przy ulicy Wieniawskiego. pierwsze piętro, hol przed Salą im. Lubrańskiego (tzw. mała aula). za moment rozpocznie się uroczystość promocji doktorskich. dźwięki rozmów, kroków, powitań: profesorów, doktorantów (którzy oficjalnie staną się doktorami), a także ich rodziców, przyjaciół, partnerów i partnerek. nieco euforii i napięcia. ta celebracja była w jakiś sposób urocza: przez jej kiczowatość i niepompatyczność. nie zmienia to faktu, że wszelkie rytuały uniwersyteckie udowadniają, iż uniwersytet jest zmaskulinizowaną instytucją (zdecydowana większość promotorów to mężczyźni, większość doktorów to mężczyźni). niestety nie nagrałam samej uroczystości. dogłębnie żałuję, ale czułam się bardzo niekomfortowo w doktorskim wdzianku, w którym się dosłownie utopiłam. jestem mała i drobna. rękawy wdzianka były tak długie, że nawet nie wystawały mi z nich opuszki palców. czułam się jak głupi bachor, którego zaczyna swędzieć wszystko z gorąca. zaczyn...

O FONICZNYCH PODOBIEŃSTWACH INAUGURACJI ROKU AKADEMICKIEGO i MSZY ŚWIĘTEJ: 06.10.10: między 11.00 a 12.00 aula Uniwersytetu im. A. Mickiewicza przy ul. Wieniawskiego. Inauguracja roku akademickiego Uniwersytetu Medycznego im. K. Marcinkowskiego. teraz niestety wyjdzie na jaw moja ignorancja. odkąd zostałam studentką UAM w 2001 roku moja noga nigdy nie stanęła w progach tejże auli. nigdy nie uczestniczyłam w żadnych inauguracjach, żadnych absolutoriach. celebracje, jakiekolwiek by nie były i do czegokolwiek miałby się nie odnosić paraliżują mnie, doprowadzają do poczucia zażenowania i dyskomfortu, z którym sobie nie radzę. jednak... dzisiaj stało się! byłam, uczestniczyłam w inauguracji jako obserwatorka. wiąże się to z moimi badaniami dotyczącymi studentów Tajwańskich Uniwersytetu Medycznego. Byłam zainteresowana tym, na ile uwzględnia się w takiej uroczystości studentów anglojęzycznych. Teraz rozumiem dlaczego studenci amerykańscy oraz kanadyjscy uważają niektórych wykładowców...